Αγροτικό εισόδημα στα μισιακά η αμοιβή σε καρπό

425681E926EE87F076C02D6598B31A0E


Σε περίπτωση επίμορτης αγροληψίας ή αλλιώς μισιακών, ο ιδιοκτήτης του αγρού θεωρείται ότι έχει αποκτήσει αγροτικό εισόδηµα. Συνεπώς έχει υποχρέωση, να υποβάλλει Ε-3, στο οποίο θα δηλώσει ως αγροτικό εισόδηµα τον καρπό που έλαβε από τον αγρολήπτη, αφού τον αποτιµήσει ή τον έχει πουλήσει και καταχωρήσει τα παραστατικά, υπενθυμίζει ο συνεργάτης της Agrenda, φοροτεχνικός Γιώργος Παπαδημητρίου.

Επίµορτη αγροληψία ή μισιακά είναι το µίσθωµα που συµφωνείται σε ποσοστό επί των καρπών.
Υπενθυμίζεται ότι η επίµορτη αγροληψία ή μισιακά είναι το µίσθωµα που συµφωνείται σε ποσοστό επί των καρπών.

Π.χ. έχω 10 στρέµµατα ελιές. Στο συµφωνητικό που συντάσσεται, υπάρχει συµφωνία του ιδιοκτήτη µε τον ενδιαφερόµενο να κάνει ο δεύτερος όλη τη διαδικασία συγκέντρωσης του καρπού και αντί για ενοίκιο να δώσει στον ιδιοκτήτη, ένα ποσοστό επί του συνόλου των ελιών που συγκέντρωσε, σε ποσοστό έστω 70-30.

Μόλις έρχεται η ώρα της φορολογίας, ο ιδιοκτήτης θεωρείται ότι έχει αποκτήσει αγροτικό εισόδηµα. ∆ηλαδή έχει υποχρέωση (όπως όλοι όσοι αποκτούν αγροτικό εισόδηµα) να υποβάλλει Ε-3, στο οποίο θα δηλώσει ως αγροτικό εισόδηµα τον καρπό που έλαβε από τον αγρολήπτη, αφού τον αποτιµήσει ή τον έχει πουλήσει και καταχωρήσει τα παραστατικά.

Με σχετικό του Άρθρο στην Agrenda που κυκλοφόρησε το Σάββατο 24 Νοεμβρίου ο Γιώργος Παπαδημητρίου εφιστά την προσοχή στους αγρότες, τονίζοντας τα ακόλουθα:

Στις 18.07.16 η Γενική ∆ιεύθυνση της Φορολογικής ∆ιοίκησης (∆/νση εφαρµογής άµεσης φορολογίας τµήµα Α’) του Υπουργείου Οικονοµικών, κοινοποίησε το απ. αρίθµ. ∆ΕΑΦ Α 1109853/18,07,16 έγγραφο, µία απάντηση µε θέµα τη φορολογική αντιµετώπιση της επίµορτης αγροληψίας σύµφωνα µε το νόµο 4172/13.

Η επίµορτη αγροληψία είναι το µίσθωµα που συµφωνείται σε ποσοστό επί των καρπών. Π.χ. έχω 10 στρέµµατα ελιές. Στο συµφωνητικό που συντάσσεται, υπάρχει συµφωνία του ιδιοκτήτη µε τον ενδιαφερόµενο να κάνει ο δεύτερος όλη τη διαδικασία συγκέντρωσης του καρπού και αντί για ενοίκιο να δώσει στον ιδιοκτήτη, ένα ποσοστό επί του συνόλου των ελιών που συγκέντρωσε, σε ποσοστό έστω 70-30.

Μόλις έρχεται η ώρα της φορολογίας, ο ιδιοκτήτης θεωρείται ότι έχει αποκτήσει αγροτικό εισόδηµα. ∆ηλαδή έχει υποχρέωση (όπως όλοι όσοι αποκτούν αγροτικό εισόδηµα) να υποβάλλει Ε-3, στο οποίο θα δηλώσει ως αγροτικό εισόδηµα τον καρπό που έλαβε από τον αγρολήπτη, αφού τον αποτιµήσει ή τον έχει πουλήσει και καταχωρήσει τα παραστατικά.

Τι γίνεται όταν ο ιδιοκτήτης δίνει το χωράφι του σε άλλον

Καταρχήν να επισηµάνουµε ότι, επίµορτος αγροληψία είναι η λεγόµενη συγκαλλιέργεια ή τα µισιακά ή σιµισιακά, (οι συνήθεις όροι στην καθηµερινότητα των αγροτών), αλλά και πολλές άλλες διαφορετικές ονοµασίες που αναφέρονται ουσιαστικά στο ίδιο πράγµα: την εκµίσθωση αγρού:

Ο ιδιοκτήτης δίνει για καλλιέργεια το χωράφι του σε κάποιον.

Εισπράττει ενοίκιο το οποίο δεν εµφανίζεται πουθενά.

Εισπράττει τις όποιες επιδοτήσεις προκύπτουν από τα δικαιώµατα τα οποία έχει στο όνοµα του (τώρα αν είναι σωστό ή όχι να τις εισπράττει µε τον τρόπο αυτό, είναι άλλο θέµα).

∆εν ασχολείται καθόλου µε το χωράφι του, είτε γιατί δεν µπορεί είτε γιατί δε θέλει, είτε γιατί αυτός µε τον οποίο συµφώνησε έχει ανάγκη να καλλιεργήσει έστω και µε τον τρόπο αυτό.

Του πηγαίνουν έτοιµα τα παραστατικά εξόδων.

Πουλάνε στο όνοµά του την παραγωγή µε την οποία (ξαναλέω) ουδεµία σχέση έχει ο ιδιοκτήτης.

Και όταν έρθει η ώρα είσπραξης των επιδοτήσεων, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις όπου ιδιοκτήτες δεν δίνουν τη συνδεδεµένη του προϊόντος σε αυτόν που το καλλιεργεί, µόνο και µόνο επειδή µπορούν (αφού ο λογαριασµός στον οποίο κατατίθενται οι επιδοτήσεις είναι του ιδιοκτήτη).

Α.!! Και το πιο σηµαντικό: υποβάλλουν τα τιµολόγια πώλησης για επιστροφή ΦΠΑ και εισπράττουν και τον κατ’ αποκοπή ΦΠΑ και δεν τον δίνουν επίσης σε αυτόν που καλλιεργεί στο όνοµά τους.

Αυτά συµβαίνουν στην πράξη. Βέβαια δεν θα τα ισοπεδώσουµε όλα, αφού υπάρχουν πολλές συµφωνίες κυρίων που τηρούνται κατά γράµµα και θα ήταν άδικο να µην αναφερθεί. Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά µου στο σηµερινό άρθρο έχει να κάνει µε το πραγµατικό γεγονός της επίµορτης αγροληψίας.

Τι λέει το συμφωνητικό ανάμεσα στα δυο μέρη

«Eφόσον πληρείται ο όρος της από κοινού συµµετοχής στις εργασίες της εκµετάλλευσης, διευκρινίζεται ότι τόσο ο εκµισθωτής όσο και ο αγρολήπτης (σέµπρος) θεωρείται ότι αποκτούν εισόδηµα από αγροτική επιχειρηµατική δραστηριότητα» και

«σε περίπτωση που δεν παρέχουν υπηρεσίες και τα δύο µέρη αλλά µόνο ο αγρολήπτης, τότε δεν πρόκειται για αγροληψία αλλά για µίσθωση».

Να τα δούµε αναλυτικά.

Η παρ. 7 λέει µε απλά λόγια ότι συντάσσουν συµφωνητικό τα δύο µέρη για τους όρους της εκµετάλλευσης. Εφόσον συµµετέχει και ο ιδιοκτήτης – εκµισθωτής στις εργασίες της εκµετάλλευσης, τότε τον καρπό που έχουν συµφωνήσει να πάρει, θα το δηλώσει ως εισόδηµα από αγροτική δραστηριότητα και θα συντάξει Ε-3. Το ερώτηµα εδώ είναι πόσες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν άραγε; Απ’ όσα γνωρίζουµε όχι πολλές. Οι περιπτώσεις αυτές ήταν ένα τρικ το οποίο εµφανίστηκε κυρίως τη 10ετία του ’90, ως αποτέλεσµα απαίτησης των ιδιοκτητών, προκειµένου να µην επιβαρύνονται µε φορολογία των ενοικίων που εισέπρατταν.

Πως προκύπτει αν πρόκειται για μίσθωση

Η παρ.8 έρχεται να καλύψει τις περιπτώσεις που αποδειχθεί ότι τελικά δεν πρόκειται για επίµορτη αγροληψία αλλά για
εκµίσθωση. Και το ερώτηµα παραµένει: πως µπορεί κάποιος να διαπιστώσει αν έχουµε ή όχι µίσθωση;

∆εν θα πω  αδύνατο, αλλά είναι δεδοµένα πολύ δύσκολο. Με τα νέα φορολογικά δεδοµένα όπου πλέον όλοι όσοι εµφανίζουν αγροτικό εισόδηµα, θα πρέπει να το αποτυπώνουν στο έντυπο Ε-3 σύµφωνα µε τα παραστατικά εσόδων και εξόδων, είναι σχεδόν βέβαιο ότι, αργά ή γρήγορα αυτός ο τρόπος θα εκλείψει. Και αυτό γιατί οι αγρολήπτες θα κουραστούν να καλλιεργούν στο όνοµα του ιδιοκτήτη, µε ευθύνη συγκέντρωσης παραστατικών και διαχωρισµού από τα δικά τους.

Ο ελαιοπυρήνας δεν προσμετράται

Ο ελαιοπυρήνας είναι προϊόν που προκύπτει κατά τη διάρκεια µετατροπής των ελιών σε λάδι και ανήκει υποχρεωτικά στον παραγωγό.

Ο παραγωγός όµως απαγορεύεται να προβεί στην µεταφορά του διότι δεν πληροί υγειονοµικούς κανόνες και έτσι παραµένει στον ελαιοτριβέα.

Στην ουσία πρόκειται για αναγκαστική µηδενική πώληση (ανεξάρτητα αν υπάρχει τιµή, ο παραγωγός δεν εισπράττει τίποτε), δεν θεωρείται κανονική πώληση και ως εκ τούτου δεν προσµετράται στο σύνολο του τζίρου για ένταξη ή όχι στο κανονικό καθεστώς.