«Μαύρη» αγορά ελαιολάδου λόγω… «τσουχτερών» φόρων

ImgSrc.aspx


Σε γνωστούς, φίλους και συγγενείς, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, αναζητούν φέτος αγοραστές του προϊόντος τους πολλοί παραγωγοί ελαιολάδου, τρέμοντας με την ιδέα της υπερφορολόγησης που θα δουν από τις 31/12/2017 κι έπειτα να έρχεται και να τους «τσεκουρώνει»…

Ήδη, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «Νέα Κρήτη», πολλοί ελαιοπαραγωγοί πιέζουν τους ελαιουργούς να τους κόβουν παραστατικά που θα δείχνουν ότι το λάδι τους το παίρνουν όλο για το σπίτι, κάτι βέβαια που δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στα ελαιουργεία, τα οποία ακόμα και να θέλουν, δεν μπορούν να μην εμφανίσουν ακριβή παραστατικά για το λάδι που αγοράζουν ή για αυτό που έχουν «προς φύλαξη» στις εγκαταστάσεις τους μέχρι να το τιμολογήσουν!

Ήδη φαίνεται πως το επικίνδυνο αυτό φαινόμενο λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις, αφού οι παραγωγοί αντιλαμβάνονται πως, μέσω της φορολόγησης του αγροτικού τους εισοδήματος, θα πληρώσουν από φέτος 22%, συν όλα τα υπόλοιπα, που θα τους ανεβάσουν τη συλλογική τους φορολόγηση τουλάχιστον στο 70%.

«Είναι ανησυχητικό το φαινόμενο αυτό»

«Είναι κάτι που πάντα συνέβαινε, αλλά σήμερα πια έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις», λέει στην εφημερίδα «Νέα Κρήτη» ο αντιπρόεδρος της ΕΑΣΗ Μύρων Χιλετζάκης.

«Η «μαύρη» αγορά του ελαιολάδου υπήρχε τώρα και πάρα πολλά χρόνια. Απλώς τώρα γίνεται σε μεγαλύτερο βαθμό λόγω της υψηλής φορολογίας. Οι 17κιλες ντενέκες δίνανε και παίρνανε επί σειρά ετών στα ελληνικά νοικοκυριά»…

Όπως εξηγεί ο συνεταιριστής, ήδη στα χωριά πολλοί παραγωγοί αναζητούν λύσεις για να αποφύγουν να πληρώσουν το φόρο 22%.

«Είναι ένας συντελεστής που κυμαίνεται ανάλογα με τον τζίρο. Μπορεί να πάει μέχρι 36%, 45% κ.λπ. σε μεγαλοπαραγωγούς»…

Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι παραγωγοί θα μπορούν από τις 31 Δεκεμβρίου και μετά να βλέπουν τις «καμπάνες» του φορολογικού συστήματος. Από τότε και μετά θα δούμε τις εκκαθαρίσεις. Εμείς φωνάζαμε και φωνάζουμε ότι είναι δυσβάσταχτη η φορολογία με 22%, αλλά δεν είχε έρθει η εκκαθάριση για να το δουν στην πράξη οι παραγωγοί. Έτσι, από τώρα και μετά θα έρθουν ακόμα και όσοι μας αμφισβητούσαν στα λόγια μας»…

Στο σημείο αυτό ο κ. Χιλετζάκης εξηγεί ότι έχουμε τους αγρότες ειδικού καθεστώτος και τους αγρότες κανονικού καθεστώτος.

«Μεταξύ τους υπάρχει τεράστια διαφορά. Άλλη είναι η φορολόγηση στη μια περίπτωση και άλλη είναι η φορολόγηση στην άλλη. Κανονικό καθεστώς σημαίνει ότι κρατάς βιβλία εσόδων και εξόδων γιατί έχεις εισόδημα από 5.000 ευρώ και πάνω. Και δεν είναι απόλυτο ότι είσαι κατά κύριο επάγγελμα αγρότης, γιατί μπορεί τα εξωγεωργικά σου εισοδήματα να είναι πάνω από τα αγροτικά»…

«»Ταφόπλακα» για τα αγροτικά προϊόντα»

Λόγω λοιπόν της υψηλής φορολογίας, ο κόσμος έχει αναγκαστεί να στραφεί στη «μαύρη» αγορά αγροτικών προϊόντων. «Αυτό όμως μπορεί να είναι η «ταφόπλακα» των αγροτικών προϊόντων. Διότι μπορεί κάποιος να πουλάει στη «μαύρη» αγορά κρητικό ελαιόλαδο και να έχει προσμειχθεί με άλλα λάδια. Μιλάμε για προϊόντα που πραγματικά δεν έχουν ελεγχθεί και δε συνοδεύονται με τα αξιόγραφα που συνοδεύονται τα τυποποιημένα προϊόντα. Αυτό είναι πάρα πολύ κακό για τον καταναλωτή», λέει ο κ. Χιλετζάκης.

Όσον αφορά στον ελαιουργό, ο συνεταιριστής λέει πως «ο ελαιουργός κόβει πάντα ένα χαρτί παροχής υπηρεσιών προς τον ελαιοπαραγωγό. Αυτό το χαρτί έχει δύο σκέλη. Το ένα σκέλος λέγεται «προς φύλαξη». Δηλαδή το λάδι το φυλάει ο ελαιουργός στις εγκαταστάσεις του για λογαριασμό τού παραγωγού και περιμένει εντολή για να γίνει εμπορική πράξη. Και υπάρχει και το άλλο παραστατικό, που λέγεται «για το σπίτι». Τώρα πολλοί λένε πως θέλουν το παραστατικό «για το σπίτι» για όλη την ποσότητα»…

Καταλήγοντας, ο Μύρων Χιλετζάκης ξεκαθαρίζει ότι η φορολογία μειώνεται στο βαθμό που ο παραγωγός θα προσκομίσει δικαιολογητικά για έξοδα στην εκμετάλλευσή του. Ωστόσο, όταν δίνονται συμμισακές ελιές, εκεί συνήθως ο ιδιοκτήτης του λιόφυτου δεν έχει παραστατικά για έξοδα, που τα έχει ο πραγματικός καλλιεργητής, δηλαδή ο συμμισάτορας, και ως εκ τούτου δεν μπορεί ο παραγωγός να αποφύγει τη φορολογία του 22%.

Ρεπορτάζ: Χριστόφορος Παπαδάκης