Μύθος το ακριβό ελληνικό ελαιόλαδο

 

elies agrotis


Σύντομα θα εγκριθεί οριστικά και θα δοθεί και επίσημα στη δημοσιότητα η μελέτη που πραγματοποίησε το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας (IOC) για το κόστος παραγωγής ελαιολάδου στις χώρες μέλη του.

Από τη μελέτη προκύπτουν τα παρακάτω στοιχεία για το μέσο όρο του κόστους παραγωγής (σε ευρώ/κιλό):

– Μέσος όρος όλων των χωρών που συμμετείχαν: 2,57
– Ιταλία 3,95
– Ισπανία 2,76
– Ελλάδα 2,47
– Πορτογαλία 2,35
– 7 χώρες της Μεσογείου 2,72
– 2 χώρες της Λατινικής Αμερικής 3,37

Πρωταθλήτριες στο φθηνό ελαιόλαδο είναι η Τυνησία με 1,70 και το Μαρόκο με 1,91 ευρώ/κιλό.

Άρα, το Ελληνικό ελαιόλαδο δεν είναι πιο ακριβό από τα ανταγωνιστικά του, ακόμη και από το Ισπανικό. Ιδίως μάλιστα αν λάβουμε υπόψη και τις ποιοτικές διαφορές. Συνεπώς πρέπει να ψάξουμε αλλού για να βρούμε τα αίτια της καθήλωσης των Ελληνικών εξαγωγών σε μονοψήφια μερίδια σε όλες τις αγορές του κόσμου.

Η μελέτη ανέλυσε 7 τύπους ελαιοκαλλιέργειας. Η πιο διαδεδομένη –με 33,4% του συνόλου- είναι σε ιδιαίτερα επικλινή, μη αρδευόμενα εδάφη. Εδώ οι διαφορές είναι ακόμη πιο έντονες (σε ευρώ/κιλό):

– Μέσος όρος 11 χωρών: 3,50
– Ιταλία 3,97
– Ισπανία 3,56
– Πορτογαλία 3,38
– Ελλάδα 2,54
– 7 χώρες της Μεσογείου 3,40

Και εδώ πρωταθλήτριες στο φθηνό ελαιόλαδο είναι η Τυνησία με 1,92 και το Μαρόκο με 1,93 ευρώ/κιλό.

Επειδή το θέμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό θα επανέλθουμε με τα πλήρη στοιχεία του IOC .

Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε μια μελέτη του Ισπανικού Υπουργείου Γεωργίας για το συνολικό κόστος έως τον καταναλωτή. Μετάφραση, επεξεργασία και περίληψή της είχα συμπεριλάβει στο βιβλίο «Προοπτική ανάπτυξης της ελαιοκομίας της Ηπείρου στο πλαίσιο της ανοικτής αγοράς της Ελλάδας και του κόσμου» που συνέγραψα πέρυσι με το ΤΕΙ Άρτας.

Επίσης πολύ ενδιαφέρον είχε μια μελέτη του κόστους που είχε πραγματοποιήσει το 2003/04 το Πανεπιστήμιο Πατρών σε συνεργασία με την ΑΞΙΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ στο πλαίσιο του προγράμματος ΟΕΦ 1334/02 της ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ. Αποσπάσματά της είχαν δημοσιευθεί σε παλαιότερο τεύχος του ΕΛΙΑ & ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. Δυστυχώς μια κυρία, υπάλληλος τότε της ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ, για να αποδείξει ότι η μελέτη (170 σελίδων) δεν είχε γίνει σωστά και αποσκοπούσε στο να σπαταλήσει το σχετικό κονδύλι, είχε προσπαθήσει να υποβαθμίσει την αξία της και να καταστρέψει τα αντίτυπα που υπήρχαν, τα οποία έκτοτε έχουν γίνει πολύ δυσεύρετα. Θα παρακαλούσα λοιπόν αν κάποιος έχει διασώσει έστω και ένα να με ενημερώσει.

 

olivenews.gr