Ο Πρόεδρος του ΣΥΜΕΠΟΠ σχετικά με την ακύρωση της Υπουργικής απόφασης κατάργησης της προστασίας της ΠΟΠ «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ»

elies


Δηλώσεις του Προέδρου του ΣΥΜΕΠΟΠ κ. Θανάση Μαυρούλη σχετικά με την ακύρωση της Υπουργικής απόφασης κατάργησης της προστασίας της ΠΟΠ «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ».

«Θεωρούμε πολύ θετικό γεγονός την αποτυχία παράτολμης προσπάθειας κατάργησης της προστασίας της ονομασίας ΠΟΠ “ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ”, που ακυρώθηκε από τον υπουργό , η οποία αποσκοπούσε στην δημιουργία κεκτημένων δικαιωμάτων και την άφεση αμαρτιών υπέρ των επί εικοσαετίας καταχραστών της ονομασίας προέλευσης.
Και μέσω των κεκτημένων δικαιωμάτων αυτών στην παράκαμψη του νόμου και στη μετατροπή της ονομασίας σε ονομασία γενικής φύσης (generic), και ελεύθερης παγκοσμίως χρήσης. Προσπάθεια με εμφανές υψηλό επίπεδο αβεβαιότητας όσον αφορά στις δυνατότητες αίσιου τέλους, που, όπως φαίνεται, την τελευταία στιγμή αντιλήφθηκε ο υπουργός.
Όλα ξεκινάνε από το προπατορικό αμάρτημα, την κουλτούρα της διαστρέβλωσης των ιδρυτικών κοινοτικών κανονισμών των συστημάτων ποιότητας προστατευόμενων ενδείξεων (ΠΕ). Διαστρέβλωση που βάζει σαν κεντρικό στόχο της όχι το δεσμό της ΠΕ με την γεωγραφική ζώνη και τα συμφέροντα που με αυτόν εκπροσωπούνται, αλλά τη μετατροπή των ΠΕ σε εμπορικά σήματα στην υπηρεσία των εξαγωγών οποιωνδήποτε αγροδιατροφικών προϊόντων.
Μια μετακίνηση του κέντρου βάρους από την τοπική αλυσίδα της αγροτικής παραγωγής (ιδιαίτερα) και της βιομηχανίας επεξεργασίας της (η ενίσχυση της αλυσίδας που αποτελεί τον κύριο στόχο των συστημάτων ποιότητας ΠΕ) στην εμπορία, χωρίς κόπο και κόστος, κι ό,τι με αυτό συνεπάγεται.
Η λεβαντίνικη, δηλαδή, κουλτούρα που βρίσκεται στην κορφή της πυραμίδας του εικοσάχρονου σκανδάλου που φύτρωσε γύρω από την ΠΟΠ ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ!

Κι άλλαξαν οι κυβερνήσεις, αλλά δεν άλλαξε η κουλτούρα!

Η διαστρέβλωση αυτή είναι προϊόν της κατάχρησης εξουσίας εκ μέρους του κράτους, δεδομένου ότι η κοινοτική νομοθεσία δε δίνει το δικαίωμα στα κράτη μέλη να αποφασίζουν αυτά για το ποιες θα είναι οι ΠΕ και τα χαρακτηριστικά τους. Ανήκει στα κράτη μέλη μόνο η εξέταση του έννομου των αιτημάτων των οργανισμών που παρουσιάζουν την αίτηση καταχώρησης.
Η πολιτική αυτή της διαστρέβλωσης των συστημάτων ΠΕ, που άρχισε με την εκκένωση εκ έσω της ΠΟΠ Πράσινη ελιά Χαλκιδικής, βάζει σε κίνδυνο και τις άλλες ελληνικές ελιές ΠΟΠ, και ακόμη και την ίδια τη ΦΕΤΑ. Και αποτελεί τον κύριο παράγοντα της μη απογείωσης της τυπολογίας αυτής των προϊόντων στην χώρα μας, καταδικάζοντάς τα στη λήθη.
Η ερμηνεία των ΠΕ ως σήματα μάρκετινγκ αποδεσμευμένα από τη γεωγραφική προέλευση και την παραδοσιακή επεξεργασία ταυτίζεται απόλυτα με τη νεοφιλελεύθερη λογική των εμπορικών συμφωνιών της Ε.Ε. με τις τρίτες χώρες (νοτιοαφρικανικές χώρες, CETA κ.λπ.), η υπεράσπιση των οποίων περιέχει ένα υψηλό ποσοστό φαρισαϊσμού. Η λογική της ΤΤΙΡ (Τransatlantic Τrade Ιnvestment Partnership). Λογική που αντιμάχεται την φιλοσοφία των ευρωπαϊκών συστημάτων ποιότητας ΠΕ.
Θέλουμε να πιστεύομε κι ευελπιστούμε ότι η απόφαση του κ. Αποστόλου περί επιστροφής στο μέχρι της 19.12.2016 ισχύον νομικό καθεστώς αποτελεί την απαρχή του τέλους της πιο πάνω διαστρέβλωσης και την επιστροφή στο πλαίσιο της κοινοτικής νομιμότητας. Του τέλους αναζήτησης λύσεων σε συνέργεια με τους αντίπαλους των ΠΕ και χωρίς τον φυλακισμένο ξενοδόχο.: την Μεσσηνία και μαζί αυτή την Πελοπόννησο.
Γιατί πιστεύουμε ότι η εθνική αξιοποίηση της ΠΟΠ ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ είναι εφικτή στο πλαίσιο μιας επέκτασης που μπορεί να αγκαλιάσει πάνω από τα 50% της ελληνικής παραγωγής ελιάς Καλαμών.
Καταλαβαίνουμε ότι αυτό δεν ικανοποιεί όλους.

Σε μια διένεξη που αναπτύσσεται στα πλαίσια της νομιμότητας η παρέμβαση της Πολιτικής πρέπει να επιδιώκει τον συμβιβασμό κι όχι την όξυνση της σύγκρουσης. Το να φουσκώνεις τα μπράτσα προς τους πισθάγκωνα δεμένους, αποτελεί ένδειξη έλλειψης επιχειρημάτων.
Ύστερα μια τέτοια ΠΟΠ, σαν αυτή που προτείνεται από την Πελοπόννησο, πρόταση  που θα έπρεπε να προερχότανε από το υπουργείο, θα γινόταν άμεσα η ατμομηχανή έλξης όλης της εθνικής παραγωγής επιτραπέζιων ελιών με μια κατάλληλη αναπτυξιακή πολιτική.
Και να σταματήσουμε, επιτέλους, να παίζουμε με το ψεύτικο δίλημμα επιλογής ανάμεσα στους μερικούς εκατοντάδες τόνους ΠΟΠ ΕΛΙΑΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ και δίνοντας σαν δεδομένο τη μη εφικτή προστασία δεκάδων χιλιάδων τόνων εθνικού προϊόντος ελιάς Καλαμών.
Αν όλα αυτά τα χρόνια, αντί να αγωνιζόμαστε για την κατάργηση της ΠΟΠ και να την εκβιάζουμε με την άρνηση της τροποποίησης των προδιαγραφών, αγωνιζόμασταν για την εφικτή διεύρυνση, η χώρα θα είχε κερδίσει πολλές φορές περισσότερα από ότι κερδίζει σήμερα.
Ποιος λογάριασε πόσα εκατομμύρια ευρώ χάθηκαν αυτά τα 20 χρόνια από τις εξαγωγές του 50% και πάνω της εθνικής παραγωγής ελιάς Καλαμών κάτω από την ομπρέλα της προστατευόμενης ονομασίας, η οποία θα τραβούσε προς τα επάνω και την προστιθέμενη αξία και της απροστάτευτης παραγωγής;».