Το εξαιρετικό ελληνικό ελαιόλαδο δεν είναι και εξαιρετικά κερδοφόρο

 

imerida_agroquality


Το περασμένο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε μια ενδιαφέρουσα Διημερίδα από αρκετούς ομιλητές στο πλαίσιο του 6ου Φεστιβάλ Ελαιολάδου και Ελιάς και του 6ου AgroQuality Festival υπό την ευρύτερη ομπρέλα του Athens Food Festival που έλαβε χώρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το τριήμερο 8-10 Μαΐου 2015. Όπως αναφέρθηκε μεταξύ άλλων μπορεί φέτος να ευνοήθηκαν οι Έλληνες ελαιοκαλλιεργητές από τη μειωμένη παραγωγή της Ισπανίας, παρόλα αυτά όμως η μεγάλη αύξηση των εξαγωγών δεν απέφερε και το ανάλογο κέρδος.

Το Σάββατο (9/5) έγιναν εξαιρετικές παρουσιάσεις που κάλυψαν πλήρως όλο το φάσμα γύρω από την ελιά και το ελαιολάδο από το χωράφι έως και τη συμβολή τους στην υγεία μας. Έγινε αναφορά στις τεχνικές καλλιέργειας, τη διαχείριση των κλαδεμάτων και των ζιζανίων, στα ελαιοτριβεία και τη διαχείριση των αποβλήτων, στην οργανοληπτική αξιολόγηση του ελαιολάδου από διεθνώς διαπιστευμένους γευσιγνώστες, αλλά και από τα διαπιστευμένα εργαστήρια ελαιολάδου του ΕΛΓΟ-Δήμητρα, στην τυποποίηση, στην εγχώρια και παγκόσμια αγορά και στις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις ως νέα μορφή συνεργατισμού. Ενώ το απόγευμα ακολούθησαν ομιλίες σχετικές με τη σημασία του ελαιολάδου και της ελιάς στο οξειδωτικό στρες.

Την Κυριακή (10/5) η Ημερίδα ήταν αφιερωμένη στον πρωτογενή τομέα με ομιλίες σχετικές με το παρόν και το μέλλον των νέων αγροτών, της βιολογικής γεωργίας και των φυτών μεγάλης καλλιέργειας, καθώς και με την πιστοποίηση προϊόντων ΠΟΠ/ΠΓΕ και τους παραδοσιακούς σπόρους. Επίσης, έμφαση δόθηκε στην εξωστρέφεια προς τις Διεθνείς αγορές των ποιοτικών ελληνικών προϊόντων, ακόμα και των τοπικών με αναφορά στη στρατηγική που πρέπει να ακολουθείται και στους κινδύνους που κρύβονται και πρέπει να αποφευχθούν.

Στην Ημερίδα για το ελαιόλαδο και την ελιά ακούστηκαν σκληρές αλήθειες, όπως ότι μπορεί φέτος να ευνοήθηκαν οι Έλληνες ελαιοκαλλιεργητές από τη μειωμένη παραγωγή της Ισπανίας, παρόλα αυτά όμως η μεγάλη αύξηση των εξαγωγών δεν απέφερε και το ανάλογο κέρδος.

Επίσης, πολύς λόγος έγινε γύρω από τα περίφημα μη επαναγεμιζόμενα μπουκαλάκια λαδιού, που ενώ σύμφωνα με τον κ. Κ. Χαρτζουλάκη, τ. Διευθυντή Ινστιτούτου Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων, κοσμούν πλέον τα τραπέζια ακόμα και της Κίνας, στην Ελλάδα αντί να συνεχίζουμε να συζητάμε το θέμα, οφείλουμε στους χώρους μαζικής εστίασης να επισημοποιήσουμε και να επιβάλλουμε τη χρήση των μικρών μη επαναχρησιμοποιούμενων συσκευασιών κάτι που θα βοηθήσει στην προώθηση του ελαιολάδου.

Ο κ. Ν. Κατσαρός, Επιστ. Συνεργάτης ΕΚΕΦΕ Δημόκριτου και π. Πρόεδρος ΕΦΕΤ είπε σχετικά με το θέμα ότι ακόμα και η Ε.Ε. δεν είναι πάντα αρωγός στην προώθηση του εξαιρετικά αγνού, υγιεινού χρήσιμου και πολύτιμου ελαιολάδου, αφού πριν από περίπου 4 χρόνια στην Ευρωβουλή ήρθε η πρόταση το ελαιόλαδο στα εστιατόρια να είναι σε μικρά γυάλινα μη επαναγεμιζόμενα μπουκάλια των 100 ml κάτι που εγκρίθηκε από την Ευρωβουλή, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όμως η Ιταλία και η Ισπανία το πέρασαν ως νόμο, ενώ εμείς ακόμα ολιγωρούμε!

Περίπου 600.000 οικογένειες ασχολούνται με το ελαιόλαδο στη χώρα μας και αυτό το εισόδημα θα μπορούσε να αυξηθεί (ίσως και να τριπλασιαστεί σύμφωνα με τον κ. Κατσαρό) αν το ελαιόλαδο κυκλοφορούσε τυποποιημένο. Κάτι που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να ενστερνιστούμε όλοι μας, ώστε ως παραγωγοί να εξάγουμε και ως καταναλωτές να αγοράζουμε μόνο τυποποιημένο ελαιόλαδο, και να μην επιτρέπουμε να κυκλοφορεί χύμα όπως συμβαίνει σήμερα με μεγάλο ποσοστό της παραγωγής το οποίο εξάγεται σε άλλες χώρες όπως Ιταλία, Ισπανία κ.ά. όπου συνήθως αναμιγνύεται και τυποποιείται.

Ο κ. Γ. Οικονόμου, Γενικός Διευθυντής ΣΕΒΙΤΕΛ, τόνισε ότι χρειάζεται προσοχή ώστε να μην πάμε στο άλλο άκρο και θεωρήσουμε ότι με το που θα τυποποιήσουμε το ελαιόλαδο σημαίνει αυτόματα ότι θα κερδίσουμε κιόλας την αγορά, καθώς δεν έχουμε μόνο εμείς ελαιοκαλλιέργεια!

Παρόμοια και ο κ. Δ. Καραβασίλης, Σύμβουλος Διεθνούς Marketing και Σύμβουλος Dk Consultants, ως μεγάλο πρόβλημα του ελληνικού ελαιολάδου παρουσίασε το γεγονός ότι είμαστε εντελώς απόντες από τη μεσαία αγορά που περιλαμβάνει το κύριο ρεύμα. Αντίθετα, έχουμε πιάσει τα δύο άκρα, από τη μία τη χύδην αγορά και από την άλλη τα υπερπολυτελή ελαιόλαδα (premium) με τις συσκευασίες «ως σαν να ήταν κολώνια». Σύμφωνα με τον ίδιο οι σύγχρονες τάσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι καταναλωτές (75%) θέλουν να βλέπουν περισσότερες πληροφορίες για την παραγωγή του προϊόντος πάνω σε λιτές ετικέτες συσκευασίας που να περιλαμβάνουν σαφείς, περιεκτικές και άμεσα αναγνωρίσιμες πληροφορίες.

Από τη μεριά του ο κ. Σπ. Καταφυγιώτης, Γεωπόνος Αγροτικής Οικονομίας, Msc – Ελληνική Γεωργία, τόνισε 4 σημεία τα οποία θα πρέπει να έχουν κατά νου όσοι θέλουν να εξάγουν κάποιο προϊόν συμπεριλαμβανομένου και του ελαιολάδου:

  • δεν πρέπει να ενθουσιάζονται εύκολα
  • δεν πρέπει να απογοητεύονται εύκολα
  • πρέπει να μάθουν να φιλτράρουν τις πληροφορίες που παίρνουν
  • πρέπει να σέβονται πρώτα οι ίδιοι το προϊόν τους, πριν καν ξεκινήσουν για να μπουν στην αγορά.

Δεν άφησε ασχολίαστο επίσης το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουμε αναγνωρισμένα ως ΠΟΠ – ΠΓΕ 29 ελαιόλαδα και 11 βρώσιμες ελιές, γεγονός που πλέον αρχίζει να μπερδεύει τον καταναλωτή.

Σύμφωνα με τον κ. Δίβαρη, Πρόεδρο Φιλαίος – Λέσχη Φίλων Ελαιολάδου και Ελιάς, όταν κάποιους μεγάλους παίχτες στο χώρο του ελαιολάδου δεν τους συμφέρει μια διεθνής συμφωνία σε θέματα που αφορούν στην ποιότητα αυτού του προϊόντος την αλλάζουν, εκεί, τόνισε, θα πρέπει να είμαστε παρόντες σε όλες τις συζητήσεις και να μη δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα κάθε τροποποίηση.

Αρκετοί ομιλητές, τέλος, συμφώνησαν ότι το ελαιόλαδο είναι μεσογειακή υπόθεση και ότι υπάρχει ανάγκη εθνικής στρατηγικής ώστε να ξέρουμε ποια είναι τα πλεονεκτήματά μας, ποιο είδος καλλιέργειας πρέπει να εφαρμόσουμε και να γνωρίζουμε σε ποιες αγορές θέλουμε να στοχεύσουμε, με απώτερο στόχο να δώσουμε προστιθέμενη αξία στο ελαιόλαδό μας «εξαφανίζοντας» το χύμα που δεν συμφέρει κανέναν, αντιθέτως έχει συμβάλλει στην αποεπένδυση στο χώρο!

Μαρία Καλογήρου