F1 2013 Grand Prix Ινδίας: Το τρίτο και ίσως και το τελευταίο

 

NewDelhi


H πίστα 0 International στο Νέο Δελχί φιλοξενεί το 16ο Grand Prix της χρονιάς. Αυτός ίσως να είναι ο τελευταίος αγώνας με ενδιαφέρον για τη χρονιά του 2013 αλλά και ο τελευταίος που γίνεται στην Ινδία.

Ένα πρωτάθλημα σε μία πίστα με άδειες κερκίδες είναι πολύ πιθανόν να κατακτήσει την Κυριακή ο S. Vettel (Red Bull-Renault). Οι οργανωτές αντιμετωπίζουν δύο μεγάλα προβλήματα (έλλειψη παιδείας στους αγώνες αυτοκινήτου και χαμηλό βιωτικό επίπεδο, που κάνει τα εισιτήρια πολύ ακριβά) τα οποία καταλήγουν σε μία άδεια από θεατές πίστα τη ημέρα του αγώνα.

Οι δύο παραπάνω λόγοι ίσως βγάλουν την Ινδία από το ημερολόγιο του 2014 και πολύ πιθανόν η τρίτη διοργάνωση στην πίστα Buddh να είναι και η τελευταία. To Buddh International Circuit σχεδιάστηκε από τον Hermann Tilke και βρίσκεται λίγο έξω από το Νέο Δελχί. Έχει μήκος 5.137 μέτρων, ενώ ο αγώνας περιλαμβάνει 60 απαιτητικούς γύρους. Το pit lane της είναι από τα μεγαλύτερα στη Formula 1, με μήκος περίπου στα 600 μέτρα. Αυτό μεταφράζεται σε σημαντική απώλεια χρόνου σε κάθε αλλαγή ελαστικών, που είναι σημαντικός παράγοντας στη στρατηγική του αγώνα.

Ένας ακόμη παράγοντας που θα επηρεάσει τη στρατηγική είναι η άσφαλτος, η οποία είναι σχετικά τραχιά. Η ηλικία της είναι μόλις 2 ετών με αποτέλεσμα να φθείρεται το εξωτερικό στρώμα του τάπητα, αφήνοντας εκτεθειμένα τα χαλίκια της σύνθεσής της . Αυτό αυξάνει τη φθορά των ελαστικών.

Όσοι τερμάτισαν στον περσινό αγώνα – με σκληρές και μαλακές γόμες – έκαναν ένα pit stop περίπου στον 30ό γύρο. Η πιο δημοφιλής στρατηγική ήταν εκκίνηση με μαλακή γόμα και τερματισμός με σκληρή αν και ένας ή δύο οδηγοί στις πιο πίσω θέσεις χρησιμοποίησαν την αντίθετη στρατηγική προς όφελός τους. Για το 16o Grand Prix της χρονιάς που φιλοξενείται στο Buddh International Circuit του Νέου Δελχί, οι ομάδες θα έχουν στη διάθεσή τους τη μεσαία (P Zero White) και τη μαλακή (P Zero Yellow) γόμα τις Pirelli.

Από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι ο συνδυασμός των Στροφών 10 και 11: Οι οδηγοί τις ακολουθούν σαν μια καμπή με αρκετά μεγάλη ταχύτητα. Τα ελαστικά πρέπει να αντέχουν υψηλά πλευρικά φορτία για περίπου επτά δευτερόλεπτα. Το εμπρός αριστερό ελαστικό υφίσταται μέγιστη καταπόνηση εδώ και πρέπει να αντέχει εγκάρσια επιτάχυνση της τάξεως των 4G στην έξοδο της στροφής, όπου χρειάζεται μέγιστη πρόσφυση για διατήρηση της αγωνιστικής γραμμής.

Η Στροφή 4 είναι ένα ακόμα κρίσιμο σημείο της διαδρομής. Εδώ, τα μονοθέσια επιβραδύνουν από 320 χλμ/ώρα σε 90 χλμ/ώρα σε μόλις 140 μέτρα, με τα ελαστικά να δέχονται δυνάμεις των 3,6G.

Η πίστα Buddh περιλαμβάνει επίσης μία από τις μεγαλύτερες ευθείες της χρονιάς, με μήκους πάνω από ένα χιλιόμετρο. Το ελαστικό περιστρέφεται περίπου 50 φορές το δευτερόλεπτο με μέγιστη ταχύτητα και μέχρι το τέλος της ευθείας, η θερμοκρασία στο πέλμα μπορεί να ξεπεράσει τους 100 βαθμούς Κελσίου.

Το Grand Prix της Ινδίας με αριθμούς:

2011: Έγινε το πρώτο Grand Prix (νικητής τότε αλλά και πέρυσι ο S. Vettel)

314 χλμ/ ώρα: Είναι η μέγιστη ταχύτητα των μονοθέσιων (χωρίς το DRS)

307,249 χλμ: Είναι η απόσταση του αγώνα

204χλμ/ ώρα: Είναι η μέση ωριαία ταχύτητα

66 λίτρα: Είναι η κατανάλωση των μονοθέσιων ανά/ 100 χλμ

65% του γύρου: Τα μονοθέσια πηγαίνουν με τη μέγιστη δύναμή τους

60: Είναι ο αριθμός γύρων του Grand Prix

58: Είναι κατά μέσο όρο οι αλλαγές ταχυτήτων ανά γύρο: (3.480 συνολικά στον αγώνα)

5,125 χιλιόμετρα: Είναι το μήκος της πίστας:

1:27.249: Είναι το ρεκόρ γύρου (Sebastian Vettel, 2011)