Πρόταση-σοκ των δανειστών για δύο συντελεστές ΦΠΑ – Φέρνει ανατιμήσεις «φωτιά»

 

foa-sok-708


Με σκληρό σενάριο για μειωμένο συντελεστή 12% (κατά άλλες πληροφορίες 11%) και 23% κατέβηκαν οι εκπρόσωποι των δανειστών στο παζάρι για το ΦΠΑ.

Από την άλλη, η ελληνική πλευρά επιμένει σε τρεις συντελεστές και συγκεκριμένα 7%, 14% και 22% (με παραλλαγή στο 23%), με τις πληροφορίες να αναφέρουν, μάλιστα, ότι το υπουργείο Οικονομικών επιμένει στο bonus των 3 μονάδων, στην περίπτωση που βρεθεί η νομική φόρμουλα, με στόχο να μειώνεται ο μεσαίος συντελεστής στο 11%.

Η θέση των δανειστών για δύο συντελεστές φέρνει επιβαρύνσεις στα φάρμακα, στα ξενοδοχεία, στα βιβλία, στον Τύπο και στα θέατρα, που σήμερα υπάγονται σε συντελεστή 6,5%. Αρκεί να αναφερθεί ότι για κάθε 1 μονάδα αύξησης του ΦΠΑ στα φάρμακα, υπάρχει επιβάρυνση 30- 35 εκατ. ευρώ στα ασφαλιστικά Ταμεία. Έτσι, αν ο συντελεστής πάει από το 6,5% στο 11% ή στο 12%, τότε τα Ταμεία θα επιβαρυνθούν κατά 135- 150 εκατ. ευρώ.

Μικρή θα είναι η ελάφρυνση για τα τρόφιμα, τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, τα μη αλκοολούχα ποτά, τις ιατρικές κλινικές, που σήμερα υπάγονται στο 13%. Όλα τα υπόλοιπα θα παραμείνουν στο συντελεστή 23%.

Η θέση της ελληνικής πλευράς κινείται στη λογική της ελάφρυνσης των ειδών διατροφής και των λελογισμένων αυξήσεων στα ξενοδοχεία και στους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, ενώ παρά την «κόκκινη» κάρτα στο σχέδιο για τη χρήση «πλαστικού» χρήματος, οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών εξακολουθούν να αναζητούν τη φόρμουλα με την οποία θα ξεπεραστεί το νομικό εμπόδιο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αντί επιστροφής ΦΠΑ, θα γίνεται επιστροφή κεφαλαίου ήτοι επιστροφή του χρηματικού ποσού που αντιστοιχεί στη διαφορά των δύο συντελεστών. Ωστόσο ακόμα κι έτσι ανακύπτουν πολλά τεχνικά προβλήματα.

Από τα νέα που έρχονται από το στρατόπεδο των δανειστών είναι, πάντως, προφανές ότι το θέμα των συντελεστών συνδέεται με τα παζάρια που γίνονται για το δημοσιονομικό «κενό», όπως επίσης με τα πάρε- δώσε για το Ασφαλιστικό και τα εργασιακά. Πάγια τακτική των δανειστών είναι να χτυπάνε στο «ψαχνό» στα δημοσιονομικά, δημιουργώντας αντιπερισπασμό, έτσι ώστε να κερδίζουν στο πεδίο των διαρθρωτικών όπως οι εργασιακές σχέσεις και ο υπολογισμός των συντάξεων.