Άρθρο για τον ΕΦΚΑ και το ασφαλιστικό των παραγωγών από την Βούλα Πουλοπούλου

thumb


Ο ΕΦΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Στην  προσπάθεια τους οι εκάστοτε κυβερνήσεις, να θέσουν περιορισμούς σε κατηγορίες  εργαζομένων ,προκειμένου να δώσουν προτεραιότητα στην επιλογή του συστήματος ,για την απασχόληση νέων εργαζόμενων ,ξεκίνησαν ένα σύστημα ποινών των εργαζόμενων συνταξιούχων, είτε με περικοπή της σύνταξης ,είτε με διπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών τους.

Η αδυναμία του οικονομικού μας συστήματος να αυξήσει την απασχόληση μέσω της ανάπτυξης ενός πολυδιάστατου οικονομικού μοντέλου  αξιοποιώντας  τις σύγχρονες εξελιγμένες τεχνολογικά ειδικότητες, βρίσκει διέξοδο   διαχωρίζοντας τους  εργαζόμενους, σε νέους και γηραιότερους δημιουργώντας  ενοχικό χαρακτήρα στην απασχόληση των γηραιότερων έναντι των νεότερων.

 Όσοι λοιπόν έχουν  κλείσει τον κύκλο ασφάλισης και ζήτησαν την ενεργοποίηση του συνταξιοδοτικού τους δικαιώματος ,ενώ παράλληλα είχαν την δυνατότητα να εργάζονται ,με άλλους όρους πιο ήπιους και ελαστικούς με λιγότερη ένταση εργασίας ,αλλά με ισχυρή την συνεισφορά τους ,με δεδομένη την εμπειρία και την αντίληψη των διαδικασιών, ενοχοποιούνται,  τους υποβάλλονται  ποινές επι των αναλογούντων  ασφαλίστρων και περικόπτονται οι συντάξεις τους.

Η εξέλιξη του σκεπτικού της ενοχοποίησης των συνταξιούχων φυσικά δεν ήταν και δεν είναι δυνατόν να απελευθερώσει την αγορά εργασίας και να δώσει δουλειά σε άνεργους νέους.

Απλά αντί να βελτιστοποιήσει την αγορά εργασίας, αποσύνδεσε τις παραγωγικές σχέσεις ,συνέβαλε στη διατήρηση του ήδη  ζοφερού κλίματος στην αγορά και έδωσε την ευκαιρία στους κερδοσκόπους εργοδότες να καθιερώσουν ευκολότερα την μείωση των αμοιβών των εργαζομένων ,εφόσον πλέον σε ελάχιστες επιχειρήσεις  υπάρχουν παλαιοί εργαζόμενοι που να αμείβονται  με αξιοπρεπή μισθό.

Η εξέλιξη των νομοθετικού πλαισίου από το 2000 και μετά σχεδιάζεται στη βάση αυτής της αντίληψης ,που παλαιότερα υπήρχε μόνο εφόσον ο συνταξιούχος  λάμβανε σύνταξη από το Δημόσιο και συνέχιζε ν απασχολείται στο Δημόσιο, διατάξεις που στέρησαν σύνταξη χηρείας χιλιάδων γυναικών που χήρεψαν και είχαν την ατυχία να εργάζονται και οι δύο σύζυγοι στο Δημόσιο. Με το σκεπτικό ότι μισθός και σύνταξη δεν μπορούν ν αναλογούν στο ίδιο πρόσωπο, δηλαδή την χήρα δημόσιο υπάλληλο θανόντος Δημοσίου Υπαλλήλου.

Έτσι λοιπό από το 1987 μπήκαν τα θεμέλια των περικοπών σε συντάξεις χηρείας και έφτασαν στις μέρες μας να έχουν υποστεί την πλέον αυστηρή διαχείριση.

Σύμφωνα λοιπόν με τις διατάξεις του άρθρου 63 του ν.2676/1999, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 3863/2010, οι συνταξιούχοι λόγω γήρατος Φορέων κύριας ασφάλισης που αναλαμβάνουν εργασία υπόκεινται σε περιορισμό ή αναστολή των συντάξεών τους.

Από τη παρ. 6 του ανωτέρω άρθρου ρητά ορίζεται ότι οι προαναφερόμενοι περιορισμοί δεν εφαρμόζονται στους συνταξιούχους του ΟΓΑ.Με τον 4387/2016 η περίοδος χάριτος για τους συνταξιούχους του ΟΓΑ να επεκτείνεται μέχρι 31/12/2024

Με τον ίδιο νόμο όσοι συνταξιοδοτηθούν από ισχύος του 4387/2016 1/1/2017 και έχουν εισόδημα από εργασία ασφαλιστέα στον ΕΦΚΑ η σύνταξή τους περικόπτεται κατά 60%

Η διατύπωση της ερμηνευτικής του Υπουργείου εργασίας έχει ως εξής:<<Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016, στους εξ ιδίου δικαιώματος συνταξιούχους του Δημοσίου, καθώς και όλων των φορέων, ταμείων, κλάδων, ή λογαριασμών που εντάσσονται στον Ε.Φ.Κ.Α, οι οποίοι αναλαμβάνουν εργασία ή αποκτούν ιδιότητα ή δραστηριότητα υποχρεωτικώς υπακτέα στην ασφάλιση του Ε.Φ.Κ.Α, οι ακαθάριστες συντάξεις κύριες και επικουρικές καταβάλλονται μειωμένες σε ποσοστό 60% για όσο χρόνο απασχολούνται ή διατηρούν την ιδιότητα ή την δραστηριότητα>>

Το ζήτημα είναι ότι η εργασία ή δραστηριότητα ή ιδιότητα που υπάγεται υποχρεωτικά στον ΕΦΚΑ με  βάση τον 4387/2016 είναι κάθε δραστηριότητα που καταγράφει εισόδημα στο ΑΦΜ  του ασφαλισμένου συνταξιούχου.

Πρόσφατά βέβαια άρχισαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από τους ανθρώπους του θεάτρου και γενικότερα της τέχνης που έθεσαν το θέμα των μικρών τους συντάξεων και την απασχόληση τους ευκαιριακά σε διάφορες παραστάσεις που απαιτείται η παρουσία πιο μεγάλων ηλικιών.

Κάποιος βέβαια θα έλεγε ότι η παρουσία πιο μεγάλων ηλικιών απαιτείται παντού γιαυτό και πάντα είχαμε γηραιούς Προέδρους Δημοκρατίας και Προέδρους Βουλής.

Αλλά φυσικά σε μια Δημοκρατία σαν την δική μας επιτρέπεται να υπάρχουν δικαιώματα   πολλαπλών  αποκλίσεων!

Το ζήτημα είναι, ότι με την διάταξη αυτή και την στενή της ερμηνεία και εφαρμογή ,αποκλείονται οι μεσαίοι και μικροί παραγωγοί κυρίως του πρωτογενούς τομέα που είναι εκτεταμένος σε όλη τη χώρα από κάθε δραστηριότητα, έτσι ώστε στο άμεσο μέλλον, να είναι ασύμφορη η όποια καλλιέργεια αγροτεμαχίου με φυσικό επακόλουθο την αλλαγή του χάρτη της υπαίθρου..

Το δίλημμα που ήδη αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί και αυτό που θα κληθούν ν αντιμετωπίσουν μετά το 2025 όλοι οι αγρότες που υποχρεωτικά θα λάβουν την σύνταξή τους από τον ΟΓΑ ,θα είναι ή να δεχθούν την περικοπή του 60% της δικαιούμενης και ακριβά πληρωμένης σύνταξής τους ή να  ξεφορτωθούν το εισόδημά τους δηλαδή την περιουσία τους.

Η βίαιη και εκβιαστική αναδιανομή του αγροτικού κλήρου δεν πέτυχε πουθενά να αναπτύξει την παραγωγή ,ούτε ποιοτικά ούτε παραγωγικά.

Η Γή ανήκει στον παραγωγό που έχει την έγνοια της και μόνο αυτός μπορεί να δώσει την λύση στην παραγωγική ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα.

Με παράπλευρα και εκ του πονηρού νομοθετήματα , με εκβιαστικά διλλήματα κλπ δεν έρχεται  ο πλούτος. Και φυσικά θα πρέπει να γίνει αναδασμός να δοθεί γη στους νέους αγρότες να δημιουργηθούν υγιείς αγροτικές –παραγωγικές ενώσεις και συνεταιρισμοί, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία που είναι δοκιμασμένη  και έχει αποδώσει σε βάθος χρόνου..

Τα Συναρμόδια υπουργεία έχουν υποχρέωση να αναθεωρήσουν το νομοθετικό πλαίσιο και να δώσουν την σωστή προοπτική για την παραγωγική ανασυγκρότηση .Με αποκλεισμούς και ποινές δεν προχώρησε ποτέ ο κόσμος.

Η χώρα χρειάζεται την αξιοποίηση της παραγωγικής της βάσης και φυσικά τον σχεδιασμό της αγροτικής παραγωγής ,με γνώμονα τον αναπτυξιακό προστατευτισμό, μακριά από τα σχέδια των διεθνών οργανισμών για μια παραγωγή και μια μεταποίηση ανά τομέα παραγωγής .Οι μοντέρνοι σκλάβοι μας τελείωσαν από καιρό και  τώρα τέλος και στα μοντέρνα τέρατα του οικονομικού σχεδιασμού στη βάση ενός ατέρμονα ανταγωνισμού που εκποιεί όσο όσο για να στρέψει οριστικά και αμετάκλητα το τιμόνι της παραγωγής διεθνώς στον απόλυτο έλεγχο του.

Το ζήτημα επομένως που τίθεται με τις ποινές τώρα στους παραγωγούς  που λαμβάνουν σύνταξη από άλλο επαγγελματικό δικαίωμα και αύριο σε όλους όσους παράγουν είτε εργάζονται οι ίδιοι ,είτε έχουν την επίβλεψη και απασχολούν προσωπικό ,είναι σοβαρό έχει πολλές ερμηνείες και πολλές παρενέργειες μελλοντικά.

Οι παραγωγοί που λαμβάνουν σύνταξη από 1/1/2017  πρέπει να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς και να διεκδικήσουν την τροποποίηση της επίμαχης διάταξης του αρθ 20 του ν 4387/2016,καθώς και την δημιουργία σαφούς νομοθετικού πλαισίου  με συναρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Εργασίας.

Θέματα που αφορούν την λειτουργία του οικονομικού στάτους της χώρας και την δομή της κατανομής των γαιών ,πρέπει ν αντιμετωπίζονται σε κάθε διάσταση και με κάθε λεπτομέρεια.

Η συσπείρωση  επομένως των παραγωγών είτε είναι σήμερα συνταξιούχοι ,είτε θα καταστούν στο μέλλον ,κρίνεται αναγκαία περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ιστορική μας διαδρομή, επειδή « οι καιροί ου μενετοί» η ανασύνταξη είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη για το μέλλον.

Πουλοπούλου Βούλα

Δ.Σ ΕΝΙΑΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Μέλος του ΔΣ  τέως ΙΚΑ ΕΤΑΜ