Νανά Καραγιάννη: Το τραγικό τέλος της μάχης με την ανορεξία

 

karagianni_2


Σε ηλικία μόλις 38 ετών έφυγε από τη ζωή η παρουσιάστρια Νανά Καραγιάννη, μετά από μακρά και επίπονη μάχη με την νευρική ανορεξία.
Η Νανά Καραγιάννη είχε νοσηλευθεί λόγω του συνδρόμου της νευρικής ανορεξίας αρκετές φορές σε νοσοκομείο, ενώ σε συνέντευξη της είχε δηλώσει ότι το βάρος της είχε μειωθεί παλαιότερα στα 25- 26 κιλά.
Η δημοσιογράφος έδινε μάχη με τη νευρική ανορεξία από το 2007. Πέρσι, στην εκπομπή του Πέτρου Κωστόπουλου, είχε μιλήσει ανοιχτά για τον αγώνα που έδινε όλα αυτά τα χρόνια.
«Στεναχωριέμαι που υπάρχουν τόσες πολλές κοπέλες που το ζουν αυτό. Δεν θα ήθελα κανένας να το ζει αυτό το πράγμα, με στεναχωρεί πάρα πολύ», είχε πει χαρακτηριστικά, ενώ δε δίστασε να εξομολογηθεί πως είχε σκεφτεί ακόμη και να αυτοκτονήσει.

Πριν την τελευταία της αυτή τηλεοπτική εμφάνιση η Νανά Καραγιάννη, είχε νοσηλευθεί στην παθολογική κλινική του «Αγία Όλγα» στη Νέα Ιωνία, με λοίμωξη του αναπνευστικού.
Η ίδια τότε, είχε αναφέρει στο προφίλ της στο facebook ότι είναι άρρωστη και είχε ζητήσει συγγνώμη για τη διαδικτυακή «εξαφάνισή» της.
«Έφτασα στον θάνατο», είχε αποκαλύψει λίγο μετά στο περιοδικό Down Town, για τις ημέρες που νοσηλευόταν στην εντατική.
«Δεν μπορείς να φανταστείς πως ήμουν. Οροί στον λαιμό και στα χέρια, καθετήρες κ.α. Όταν ξύπνησα από το κώμα – για πολλές ημέρες – δεν με άφηναν να κοιταχτώ στον καθρέφτη. Ήμουν φρικιό, ήταν δύσκολη η επικοινωνία με τους γύρω μου, είχα τρελούς πόνους και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεββάτι. Με τάιζαν και με έκαναν μπάνιο οι δικοί μου, ήμουν εντελώς ανήμπορη.
Θυμάμαι όταν άνοιξα πρώτη φορά τα μάτια μου είδα απέναντι μου τη μητέρα και τον αδελφό μου και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. ήμουν σίγουρη ότι θα πεθάνω. Γύρισα και είπα στον εαυτό μου: “Αποκλείεται να τη βγάλεις καθαρή”. Όλη την ώρα κοίταζα τον κόσμο γύρω μου και έκλαιγα. Αισθανόμουν φρικτά και απαίσια. Θα σου πω μόνο ένα πράγμα. Όλες οι προηγούμενες νοσηλείες μου στα νοσοκομεία ήταν “πικνικ” μπροστά στην Εντατική. Πήγαινα κάθε φορά στο νοσοκομείο και σκεφτόμουν: “Μου έβαλαν ορό, μου έκαναν και μια ενυδάτωση, τέλεια”. Αυτή τη φορά όμως τρομοκρατήθηκα. Πήγα και ήρθα, πώς το λένε αλλιώς».