Τοπικά ΝέαΤουρισμός

Το χωριό της Μεσσηνίας που ο Αγαμέμνονας θα έδινε προίκα στον Αχιλλέα

Η Καρδαμύλη είναι ένας τόπος φυσικού κάλλους

Στη Μεσσηνία μπορείτε να ανακαλύψετε πολλά και όμορφα μέρη που θα σας ενθουσιάσουν. Ένα από αυτά είναι και η Καρδαμύλη. Το παραθαλάσσιο χωριό, που απέχει από την Καλαμάτα 38χλμ. κι έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Και όχι άδικα, αφού η ομορφιά εδώ της Μεσσηνίας είναι σε όλο της το μεγαλείο.

Η Καρδαμύλη είναι ένας τόπος με φυσική ομορφιά, αλλά και μεγάλη ιστορία που φτάνει μέχρι τα προϊστορικά χρόνια. Και τα μνημεία της είναι εκεί για να υπενθυμίζουν το παρελθόν της. Και μόλις λίγα μέτρα χωρίζουν την παλιά πόλη από τη νέα.

Το όνομα Καρδαμύλη αναφέρεται για πρώτη φορά στα χρόνια του Ομήρου στην Ιλιάδα ως η πρώτη από τις «επτά ευνομούμενες και καλώς κατοικούμενες πόλεις» που ο Αγαμέμνονας θα έδινε προίκα στον Αχιλλέα αν νυμφευόταν μια από τις κόρες του. Αργότερα ονομάστηκε «Σκαρδαμούλα», ενώ τα τελευταία χρόνια επικράτησε πάλι το αρχαίο όνομα.

Η πλούσια ιστορία της αποτυπώνεται στον ιστορικό οικισμό της Παλαιάς Καρδαμύλης, οχυρωμένο σύμπλεγμα από πυργόσπιτα, χτισμένα γύρω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, του 18ου αιώνα.

Συνθέτοντας τις αντιθέσεις με τον πιο συναρπαστικό τρόπο, η Καρδαμύλη συνδυάζει από τη μία πλευρά τα ήρεμα νερά του Μεσσηνιακού κόλπου κι από την άλλη τον επιβλητικό ορεινό όγκο του Ταΰγετου.

Σχετικά Άρθρα

1 thought on “Το χωριό της Μεσσηνίας που ο Αγαμέμνονας θα έδινε προίκα στον Αχιλλέα”

  1. Η Καρδαμύλη είναι αυτό που δεν πρόκειται ποτέ να γίνει η Τριφυλία. Ενας δημοφιλέστατος προορισμός ο οποίος έχει ως βάση της οικονομικής του ανάπτυξης την καλαισθησία, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, την καθαριότητα και την ποιότητα. Εκεί δεν κόβουν τα δέντρα στην πλατεία για να στήσουν κολώνες με τέντες ώστε να βγάλουν δύο τραπεζάκια παραπάνω στην πλατεία. Εκεί δεν γκρεμίζουν τα πέτρινα αρχοντικά για να χτίσουν «πολυκατοικίες» τύπου Αθηνών οι οποίες θα μείνουν στα μπετά για 20 χρόνια, ή τελικά θα νοικιαστούν σε είκοσι αλλοδαπούς ανά διαμέρισμα, με μπαλκόνια τα οποία κοσμούν οι μπουγάδες, οι κουβάδες, οι σκούπες και σφουγκαρίστρες και τα χαρτόκουτα. Εκεί δεν περπατάς μέσα στα σκουπίδια και τις γόπες (παρότι ο δρόμος μέχρι την Καρδαμύλη είναι γεμάτος σκουπίδια, να τα λέμε όλα). Εκεί χρησιμοποιούν φυσικά υλικά και υπάρχει αρχιτεκτονική οποιομορφία και όχι δεκαπέντε διαφορετικά αρχιτεκτονικά στύλ, αταίριαστα μεταξύ τους. Εκεί τα λουλούδια ποτίζονται και σχηματίζουν κρεμαστούς κήπους – σε σύγκριση με τον «πεζόδρομο της Μαραθουπόλεως» ο οποίος είναι τουλάχιστον κωμικός. Κάθε χρόνο αλλάζουν τις πάντα αταίριαστες μεταξύ τους ζαρντινιέρες οι οποίες έχουν κάποια άμοιρα λουλουδάκια τα οποία πάντα ξεραίνονται παρέα με … σκουπίδια, πορτοκαλάδες, συσκευασίες από παγωτά, κλπ. Μα καλά, οι ιδιοκτήτες τόσων επιχειρήσεων δεν μπορούν να ποτίσουν μία γλάστρα; Δεν το βλέπουν το χάλι; Και το κιτρινοκόκκινο του πεζόδρομου πραγματικά από ποιά αρχιτεκτονική παράδοση πηγάζει; Τουλάχιστον πριν από 35 χρόνια ήταν όλα βαμμένα άσπρα. Ενα χρώμα, όχι πέντε. Συμπερασματικά η Καρδαμύλη έχει φιλοσοφία, στρατηγική, εκτέλεση και αποτέλεσμα. Η Τριφυλία τι έχει; Η Τριφυλία είχε καλύτερες προοπτικές λόγω του ιδιαίτερου φυσικού περιβάλλοντος, αλλά θα μείνουμε στο «είχε». Επειδή η Τριφυλία δεν έχει κανένα σχέδιο και καμία οργάνωση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.