Τοπικά Νέα

Roadtrip στη Μεσσηνιακή Μάνη: Η φυσική ομορφιά και τα γραφικά χωριά συνθέτουν ένα μαγικό τοπίο [εικόνες]

Η Μάνη επεκτείνεται Νότια και των δύο Νομών Μεσσηνίας καί Λακωνίας.

Γι’ αυτό μιλάμε γιά Μεσσηνιακή Μάνη, τη λεγόμενη καί Αποσκιερή ή Έξω, και Λακωνική Μέσα Μάνη ή Προσηλιακή. Η πρώτη διαθέτει πράσινο, σκιές καΙ δροσιές, ενώ η δεύτερη λούζεται από έναν δυνατό, αδυσώπητο ήλιο. Οι ηπίων συναισθημάτων Μανιάτες, οι πιο «ανοιχτοί», δέν ακολουθούν τούς τοπικιστικούς διαχωρισμούς και επιμένουν ότι η Μάνη είναι μία και αδιαίρετη.

Φθάνοντας στην Καλαμάτα, μετά από δυόμιση ώρες ταξίδι, και διασχίζοντας τα πρώτα δεκαπέντε χιλιόμετρα Νότια της πόλης και δίπλα στη θάλασσα, συναντάμε τις Κιτριές. Πανέμορφο, μικρό ψαροχώρι στο μυχό της καταπράσινης πλαγιάς, με βαθειά χρωματιστά νερά και ξύλινα καΐκια. Τα τραπεζάκια από τις τρεις ταβέρνες ακουμπούν στο κύμα, οπότε όλοι οι θαμώνες έχουν τη δυνατότητα του «πρώτου τραπεζιού πίστα». Από εδώ, θεωρείται ότι ανοίγεται η πύλη της Μεσσηνιακής Μάνης.

Ανηφορίζοντας έναν φιδωτό δρόμο για 5χλμ., βγαίνουμε στον κεντρικό δρόμο προς Καρδαμύλη.

Καρδαμύλη

Η Καρδαμύλη αναπτύχθηκε όμορφα και φιλικά προς τους κατοίκους της πρωταρχικά και προς τους ταξιδιώτες ύστερα, καθώς με το πέρασμα του χρόνου δέθηκε η δημιουργία τουριστικών υποδομών με την υψηλή διατήρηση της αυθεντικότητας της κωμόπολης. Οι βόλτες στα δρομάκια της δεν χρειάζονται πολλά λόγια: περπατάς, ανακαλύπτεις, απολαμβάνεις. Λίγα μέτρα πάνω από το δρόμο που τη διασχίζει, βρίσκεται η Παλαιά Καρδαμύλη, με τη χαρακτηριστική και μοναδικού τύπου εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα και τους διασωζώμενους πύργους γύρω της.

Καλαμίτσι

Στο 1.5χλμ, βρίσκεται η παραλία Καλαμίτσι. Κυπαρίσσια κατεβαίνουν ως τα βότσαλα, τα χρώματά της εναλλάσσονται από βελούδινα μπλε σε σμαραγδένια και δίπλα της μένει, σιωπηλό πλέον, το υπέροχο σπίτι του Άγγλου φιλέλληνα, συγγραφέα και μεταφραστή Πάτρικ Λη Φέρμορ . Πολέμησε ως «Μιχάλης» στην Αντίσταση της Κρήτης, ερωτεύθηκε όμως τη Μάνη και διάλεξε να τη μοιράζεται με την πατρίδα του.

Φονέας

Ακόμα 2χλμ και συναντάμε τον Φονέα ή παραλία του Φονιά. Βρίσκεται στην απόληξη του ομώνυμου φαραγγιού και είναι, ίσως, η περισσότερο ονομαστή της περιοχής. Άγρια ομορφιά, βότσαλα, τεράστιοι βράχοι μέσα στη θάλασσα είτε για σκιά είτε για σκαρφάλωμα. Βαθειά νερά, βαθύ μπλέ, προσοχή όμως όταν φυσάει από τα Δυτικά γιατί το όνομα της παραλίας τότε φαντάζει κάπως ρεαλιστικό.

Καμίνια

Στα 3χλμ βρίσκουμε τα Καμίνια. Άνετη παραλία με βότσαλα, δεξιά και αριστερά της καταπράσινες πλαγιές, μια παραλία-λιμανάκι απίστευτης ομορφιάς, ιδανική και για οικογένειες.

Στούπα

Ο δρόμος, από εκεί και κάτω, οδηγεί στη Στούπα. Για κάποιους, όλη η Μεσσηνιακή Μάνη έχει μείνει στο μυαλό ως Στούπα. Τεράστια αμμουδερή παραλία, με μεγάλη ποικιλία σε ξαπλώστρες και ενοικιαζόμενα ποδήλατα. Η χαρά της παραθεριστικής οικογένειας καί του ανέμελου τουρίστα -προσοχή: όχι ιδιαίτερα του ταξιδιώτη- που επιθυμεί άπειρες μορφές φαγητού, ποτού, καφέ και διασκέδασης, καθώς και ενοικιαζόμενου δωματίου για κάθε βαλάντιο και τσέπη. Ακούς από rock’n’roll μέχρι live ρεμπέτικο και βρίσκεις τόσο το εναλλακτικό μπαράκι, όσο καί το beach bar που παίζει από disco μέχρι ελληνικά. Ο πολύβουος παραλιακός δρόμος δύσκολα περπατιέται τον Αύγουστο, αν όμως μπεις στα δρομάκια, θα πάρεις μαζί σου φεύγοντας τις χιλιάδες ευωδιές από τα δροσερά περιβόλια. Και αν προχωρήσεις λίγα μέτρα όλο προς τα αριστερά, την ώρα του ηλιοβασιλέματος, εκεί που η ταμπέλα γράφει Χαλικούρα, η βουή ξαφνικά χάνεται ως διά μαγείας. Είσαι μόνος ανάμεσα στα παλαιά πέτρινα διόροφα, τα φώτα είναι χαμηλά και ένα, δυό ταβερνάκια βρίσκονται σε αρμονία με την ώρα και το κλίμα.

 

Δίπλα ακριβώς, βρίσκεται η παραλία της Καλογριάς. Πιο μικρή, αλλά απαράλλαχτη αμμουδιά.

Δύο χαρίσματα της Καλογριάς: πεντακάθαρα νερά-κρύσταλλο από τις πηγές που πέφτουν μέσα και όμορφο τοπίο αν μπορέσετε να απομονώσετε από το οπτικό σας πεδίο τα «αξεσουάρ» της παραλίας. Και στα δεξιά της παραλίας, δύο ίδια ακριβώς χαμηλά, λευκά σπιτάκια με καφέ σκεπές και γλάστρες στις αυλές τους. Εδώ, γράφτηκε ο «Αλέξης Ζορμπάς».

Στο ένα, έμενε ο Καζαντζάκης, στο άλλο ο ήρωας που τον ενέπνευσε, και οι δύο εργαζόμενοι για κάμποσους μήνες στο παλιό ορυχείο που σώζεται λίγο πιο πάνω.

Άγιος Νικόλαος

Αφήνοντας τη Στούπα, στα 5χλμ, η ταμπέλα γράφει Άγιος Νικόλαος. Μην το σκεφτείτε. Μπαίνετε δεξιά και αντικρύζετε ένα πανέμορφο σκηνικό ταινίας. Κυκλικό λιμανάκι γεμάτο πολύχρωμες ξύλινες τράτες, βάρκες, καΐκια.

 

Μάλσοβα (Πανταζή)

Ούτε 2χλμ έξω από το κέντρο, μετά από μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα, υπάρχει η παραλία της Μάλσοβας ή του Πανταζή, με άμμο και βότσαλο, όμορφα νερά, ταβερνάκι-μπαρ και υποδομή με ξαπλώστρες.

Κάπου ίσως δείτε μια ταμπέλα που γράφει «Τραχήλα 8», ίσως και δεν τη δείτε. Συνεχίστε το δρόμο δίπλα στη θάλασσα μετά την παραλία που είπαμε και η Τραχήλα εκεί θα είναι, δεν πάει πουθενά.

Αφού περάσετε την εξαιρετική ταβέρνα του Βουλημένη, που χωρίς συστάσεις δεν θα την μαθαίνατε ποτέ, όπως και το μικρό λιμανάκι του Αγίου Δημητρίου μπαίνετε σε ένα μοναδικό τοπίο.

Στα δεξιά σας απλώνεται το πέλαγο και κάτω βράχια απόκρημνα με σπηλιές. Κάπου εκεί μέσα υπάρχει και το Καταφύγι: λαξεμένοι από τους αιώνες και τα φουρτουνιασμένα κύματα βράχοι, που φτιάχνουν σκαλιστές κερκίδες. Χρόνια ολόκληρα αποτελεί τον παράδεισο των γυμνιστών. Φυσικά, κολυμπάτε ανετότατα και με το μαγιώ σας, δεν υπάρχει άβατο, κανείς δεν θα σας στραβοκοιτάξει.

Καταφύγι

Στα αριστερά, απόκρημνοι θεόρατοι βράχοι κλείνουν τον ουρανό για κάμποσο -αυτή είναι η Κακιά Σκάλα.

Τραχήλα

Στο τέλος του δρόμου υπάρχει η Τραχήλα που λέγαμε πριν. Καπετανοχώρι από τα λίγα (και χωριό της γράφουσας). Μικρός λιμανίσιος κόλπος με βαρκάκια και τριγύρω σπίτια από Μανιάτικη πέτρα, αρχοντόσπιτα δίπατα που είχε το καθένα και τους καπεταναίους του. Η μικρή πλατεία του Αγιάννη καλωσορίζει αμέσως τον ταξιδιώτη και ο μοναδικός παραλιακός δρόμος διασχίζει το χωριό -όλο κι όλο 400μ. Εδ’ω δε θα βρείτε ούτε βότσαλα, ούτε άμμο, ούτε beach bar. Οι βουτιές, όμως, από τα βράχια θα σας μείνουν αξέχαστες. Όπως και ο απίθανος βυθός της που αποτελεί έναν ολόκληρο ζωντανό κόσμο, αν έχετε μάσκα μαζί σας (φροντίστε να έχετε, αξίζει, σας το λέει κάποια που πέρασε σχεδόν όλη την παιδική της ηλικία κάτω από τη θάλασσα για αυτό ακριβώς το λόγο). Υπάρχουν και δυο-τρία σημεία πολύ ήπιας πρόσβασης στη θάλασσα ακόμη και για παιδιά που, φυσικά, συνοδεύονται. Μία βόλτα προς το τέλος του χωριού, οδηγεί σε ένα γοητευτικό απόκρημνο θαλασσινό φαράγγι με τρεις μαγικές σπηλιές.

 

Ο δρόμος προς τη Χοτάσια

Επιστρέφοντας στον κεντρικό, ανηφορίζετε προς τα επάνω χωριά της πλαγιάς. Πηγή, Θαλάμες, Λαγκάδα, Άγιος Νίκων και η μικρή Χοτάσια, αλατότοπος με το μικροσκοπικό Πόρτο Γατέα στη θάλασσα. Μια σειρά από πρότυπα Μανιάτικης αρχιτεκτονικής, τόσο στα σπίτια, όσο και στις εκκλησίες. Μια μικρή στάση στο καθένα έχει να παρουσιάσει και μια ξεχωριστή εικόνα στο ταξίδι. Ο δρόμος αυτός οδηγεί στο Οίτυλο, όπου η Μεσσηνία δίνει τα σκήπτρα στη Λακωνία.

κείμενο-φωτό:

Σχετικά Άρθρα

1 thought on “Roadtrip στη Μεσσηνιακή Μάνη: Η φυσική ομορφιά και τα γραφικά χωριά συνθέτουν ένα μαγικό τοπίο [εικόνες]”

  1. Παιδιά, ή παραλία δεν λέγεται Δελφίνια δελφίνια λεγόταν το κάμπινγκ που ήταν εκεί και έχει κλείσει πολλά χρόνια, ή παραλία λέγεται Καμίνια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.